20 دلیل برای استفاده از فایرفاکس

بسیاری از کارشناسان مرورگر موزیلا فایرفاکس را بسیار برتر از مرورگر قدیمی و معروف اینترنت اکسپلورر می دانند. این کارشناسان 20 دلیل گویا و روشن را برای این انتخاب خود ذکر می کنند. در یکی از سایتهای Forum  نیز به بحث در این زمینه پرداختیم که افراد دلایل گوناگونی را عنوان کردند در اینجا 20 دلیل عنوان شده برای استفاده از فایرفاکس به جای اینترنت اکسپلورر را برای شما مطرح می نماییم

ادامه نوشته

دسترسی به مطالب فروم ها بدون ثبت نام

حتما تا حالا برای شما هم پیش اومده که به دنبال موضوعی باشید و وقتی مطلب یا موضوع مورد جستجو رو پیدا می کنید وب سایت یا فرومی که حاوی اون مطلبه از شما بخواد که برای دیدن مطلب کامل یا لینکی که لازمش دارین عضو بشید. من که خودم در این موارد اولین کاری که می کنم بستن صفحه وب سایت مربوطه هست، مگر اینکه ساعتها گشته باشم و نتیجه نگرفته باشم و نهایتا مجبور بشم که ثبت نام کنم.

امروز مطلبی پیدا کردم با این مضمون که بدون ثبت نام به مطالب سایت ها و فروم ها دسترسی پیدا کنید. خوندمش و چون جالب بود گفتم ترجمه مختصر و شرح کار رو اینجا بگذارم.

همه فروم ها از دسترسی افراد غیر عضو جلوگیری می کنن ولی Google Bot رو بلوکه نمی کنن. کاری که ما می کنیم اینه که یوزر ایجنت خودمون رو تغییر می دیم به یوزر ایجنت گوگل بوت و بعد اون می تونیم بدون ثبت نام به همه فروم ها دسترسی پیدا کنیم.

اول از همه باید این افزونه فایرفاکس رو نصب کنید. (اگر از فایر فاکس استفاده نمی کنید پیشنهاد میکنم امتحان کنید و ازش لذت ببرید… همین الان فایرفاکس رو از اینجا دانلود کنید)

بعد از نصب این افزونه برید به مسیر زیر:

Tools > User Agent Switcher > Options > Options

از ستون سمت چپ گزینه User Agent رو انتخاب کنید و روی Add کلیک کنید. حالا در فیلد description عبارت زیر رو تایپ کنید.

crawl-66-249-66-1.googlebot.com

و حالا در فیلد User Agent مثل تصویر پائین عبارت زیر رو بنویسید:

Googlebot/2.1 (+http://www.googlebot.com/bot.html)

حالا برید به مسیر زیر و Google Bot رو به عنوان یوزر ایجنت خودتون انتخاب کنید.

Tools > User Agent Switcher

حالا می تونید به مطالب هر فروم و وب سایتی که دوست دارید بدون عضو شدن دسترسی پیدا کنید.

خلاص شدن از شر ثبت نام هاي اجباري در سايتهاي مختلف

در وبگردي گاهي پيش مي آيد كه براي ديدن محتواي صفحه اي سايت مجبور به عضويت در سايت شويد ممكن است با دادن اطلاعاتي نادرست و ايميلي موقت مقاله به ظاهر مفيد سايت رو مطالعه كنيد اما زمانتان به هر حال گرفته ميشود و مراحل عضويت در هر صورت خوش آيند نيست…

BugMeNot.com سايتي است كه اطلاعات لازم براي ورود به سايتهاي مختلف را به اشتراك مي گذارد ؛ مطمئنا افرادي قبل از شما به سايت مورد نظر سر زده اند و از روي اجبار در آن عضو شده اند اين افراد مي توانند اطلاعات عضويتشان را در BugMeNot به اشتراك بگذارند اين سايت ليستي در اختيارتان قرار ميده و در صورتي كه يوزرنيم و پسورد اول كار نكرد مورد بعدي را از ليست داده شده امتحان كنيد ، امكان اضافه كردن يوزر و پسوردي كه خودتان ساخته ايد نيز وجود دارد (البته براي اينكار در زمان عضويت اطلاعات واقعي خود را ارئه ندهيد!)

براي دريافت اطلاعات ورود بعد از وارد شدن به سايت BugMeNot.com  آدرس سايت مورد نظرتان را نوشته و دكمه Get Logins را كليك كنيد ليستي از يوزرنيم و پسوردها به همراه درصد افرادي كه صحت ان را تاييد كرده اند نمايش داده خواهد شد…

در اين ميان سايتهايي وجود دارند كه در ازاي نمايش صفحات و به طور كلي استفاده از سرويسهايشان هزينه را از كاربرانشان تامين مي كنند (يا حسابهاي بانكي هك شده) و وجود سايتي مثل BugMeNot براي منافعشان مضر است مي توانند با گزارش اين موضوع به سايت از ليست شدن سايتشان جلوگيري كنند

جالب است بدانيد BugMeNot داراي اكانت از 318988 سايت است ولي به دلايل امنيتي و حريم شخصي ليست شده نمايش نمي دهد و بايد جستجو كرد.

بازهم فايرفاكس وبگردي را ساده تر مي كند با نصب اين افزونه كه توسط يكي از كاربران ساخته شده است براي ورود به سايتهاي مختلف كافيست بر كادر وارد كردن يوزر و پسورد راست كليك و گزينه Login with BugMeNot را انتخاب كنيد.

شناسایی از روی عنبیه

Iris recognition

عنبیه در حقیقت یک عضله دایره‏ای، میان عدسی چشم و پوسته چشم است که از حدود 266 طرح پیچیده مانند چین، نوار و کمان تشکیل شده و آن را به یک عامل شناسایی یکتا و ایده‏ال برای هر شخص تبدیل می‏کند

ادامه نوشته

مشکل Add/Remove Program در Fedora

شاید شما نیز مثل من بعد از نصب Fedora نیاز پیدا کرده باشید که برنامه هایی را حذف و یا برنامه جدیدی را از روی dvd نصب کنید. نسخه های ۵ به بعد Fedora جهت فعال شدن قسمت ADD/Remove Program نیاز به اتصال پرسرعت با اینترنت دارند. جهت رفع این مشکل و نصب برنامه ها از روی CD/dvd باید فایل fedora-core.repo یا fedora-devel.repo را در مسیر etc/yum.repos.d  را به صورت زیر تصحیح نمایید.

[Fedora-Core-10-local-install]
name=Fedora Core $releasever – $basearch
baseurl=file:///var/yum
enabled=۱
gpgcheck=۱
gpgkey=file:///etc/pki/rpm-gpg/RPM-GPG-KEY-fedora file:///etc/pki/rpm-gpg/RPM-GPG-KEY

و در این مسیر در تمامی فایل هایی که دارای پسوند repo می باشند enabled=۱ را به enabled=۰ تغییر دهید.

مقایسه ای بر PHP و ASP.NET

مقایسه و انتخاب ابزارهای توسعه نرم افزار همواره یکی از بحثهای داغ برنامه نویسان و توسعه دهندگان نرم افزار بوده است. از مقایسه C و پاسکال تا مقایسه VB و ++VC و Delphi و با ورود به عصر اینترنت مقایسه امکانات  perl، پیتون، PHP، ASP و ASP.NET، JAVA بحثهای بوده است که در فرومها و سایتهای تخصصی همواره به آن پرداخته شده است. البته خیلی اوقات این قضیه از یک بحث فنی تبدیل به بحثی صرفا براساس علاقه و تعصب برنامه نویسان تبدیل شده یا اینکه مقایسه تبلیغاتی برای نمایش ضعف رقیبان و قدرتهای یک ابزار خاص بوده است.

به نظرم مهم است که یک برنامه نویس و توسعه دهنده نرم افزار به زبانها و پلاتفرمهای توسعه نرم افزار صرفا به عنوان یک ابزار نگاه کند و براساس نیازهای کمپانی یا تیم نرم افزاری و نیازهای نرم افزار  پلاتفرم و ابزارهای لازم را انتخاب کنند. مباحثی مثل علاقه شدید به مایکروسافت یا ضدیت با آن به نظرم شیوه حرفه ای و درستی برای انتخاب ابزارهای طراحی و توسعه نرم افزار نیست. این روزها در ایران مقایسه و انتخاب دو زبان و تکنولوژی خاص یعنی PHP و  ASP.NETبحث داغی هستند و البته با گذشت زمان تقریبا هر گروه (بیشتر براساس سیاست شرکتهایی که در آن کار میکنند) یکی از این تکنولوژی ها را به عنوان ابزار اصلی توسعه نرم افزار و سایتها انتخاب کرده است.

بارها پرسیده شده است که کدامیک از این زبانها انتخاب بهتری است و دلایل آن چیست؟

 

پی اچ پی  PHP

زبان PHP با هدف نوشتن اسکریپتهای وب نوشته شد. در واقع هدف فرار از پیچیدگیهای  Perl و  نوشتن CGI با زبانهایی مثل C و ارائه دستوراتی ساده برای طراحان صفحات وب بود.پی اچ پی اولیه زبانی با دستورات محدود و ساده بود که بیشتر برای کارهای ساده و برای طراحان وب سایتها و نه برنامه نویسان حرفه ای بود. این زبان کم کم پیشرفت کرد و بخصوص Open Source بودن آن باعث شد تسریع این حرکت شد. در مرحله اول تعداد دستورات و توابع این زبان گسترش پیدا کرد بطوریکه امروز نیز براحتی کارهای نسبت پیچیده ای (مثل کار با سوکتها یا تصاویر) با توابع این زبان قابل اجراست.همچنین از لحاظ معماری این زبان با پشتیبانی از شی گرایی پیشرفت  مهم دیگری داشته است. پی اچ پی به طور کلی یکی از زبانهای معمول برای نوشتن اسکریپتهای اجرایی در محیط یونیکس ، لینوکس (هرچند که در ویندوز نیز به خوبی اجرا می شود) و کار با نرم افزار مدیریت بانک اطلاعات MySQL است.

 

تکنولوژی  ASP.NET

دات نت نسل جدیدی از ابزارهای توسعه مایکروسافت است. دات نت فقط یک زبان نیست و در واقع یک فریم ورک یا پلاتفرم برای توسعه و اجرای نرم افزار است. دات نت شباهت زیادی با پلاتفرم جاوا دارد و در واقع در رقابت با اوست. ASP.NET نیز نسل جدیدی از ASP کلاسیک در بستر دات نت است و از این جهت پیشرفت بسیار زیادی نسبت به ASP کلاسیک شاهد هستیم. با ASP.NET و با وجود کتابخانه غنی توابع و کلاسهای دات نت تقریبا هر کاری در وب امکان پذیر است. اگر چه مایکروسافت در معماری دات نت هدف اجرا در پلاتفرمها و سیستم عاملهای مختلف را  مد نظر داشته است اما حداقل تاکنون میتوان دات نت را یک ابزار توسعه در سیستم عامل ویندوز دانست. البته پروژه هایی برای شبیه سازی و انتقال دات نت به محیط لینوکس نیز وجود دارد که مهمترین آنها پروژه Mono است که پیشرفت قابل توجهی داشته است.انتظار می رود در آینده نزدیک ASP.NET در هر سیستم عامل و پلاتفرمی قابل اجرا باشد.

 

خودتان آنتی ویروس شوید!

خیلی اوقات پیش می آید که کامپیوتر شما دچار ویروسی می شود که امکان اسکن و تشخیص آن توسط آنتی ویروس وجود ندارد و یا آنکه ویروس با تشخیص نصب بودن آنتی ویروس بروی سیستمتان عملکرد آن را دچار اختلال می کند و مانع از این می شود که شما بتوانید از آنتی ویروس خود برای اسکن کامپیوتر استفاده کنید. در این شرایط چه باید کرد؟ آیا راهی وجود دارد که بتوان در این شرایط کامپیوتر را خودمان اسکن کنیم و مشکل به وجود آمده در آنتی ویروس را برطرف کرد؟ پاسخ تمامی این سوالات مثبت است! در این ترفند قصد داریم به معرفی روشی ابتکاری و در عین حال کاربردی بپردازیم که با استفاده از آن میتوانید کامپیوتر خود را شخصأ اسکن کنید و ویروس موجود را پاک کنید ، بدون بهره گیری از هیچ نوع آنتی ویروسی!

اولین قدم برای اسکن کردن کامپیوترتان نمایش فایل های مخفی در کامپیوتر می باشد.

برای انجام این کار : ابتدا با مراجعه به My Computer بروی منوی Tools کایک کنید و از منوی حاصل بروی عبارت Folder Options کلیک کنید. سپس بروی برگه View کلیک کنید و در این برگه تیک کنار عبارت های Show Hidden Files and Folders را فعال کنید و تیک کنار عبارت Hide Extensions For Known File Types را بردارید و بروی عبارت OK کلیک نمایید.
اینک از طریق مسیر C:/Windows/system32 به پوشه System32 مراجعه کنید. پس از ورود به پوشه system32 بروی منوی View کلیک کنید و از منوی حاصل عبارت Details را انتخاب کنید.
حال در پوشه system32 بروی جدا کننده Date Modified کلیک کنید و آنرا به سمت راست بکشید به طوری که تاریخ تمامی فایل ها یه طور کامل نمایش داده شود.
فایل های نمایش داده شده در پوشه system32 فایل های سیستمی مربوط به ویندوز می باشد که اکثرا با پسوند dll می باشد و این بخش معمولا مورد هدف ویروس ها و Spyware قرار می گیرد و خود را در بین این فایل ها مخفی می کنند.

اگر دقت کنید متوجه خواهید شد که اکثر این فایلهای قرار گرفته در این بخش دارای یک زمان مشخص می باشد و این زمانها (مثلا ۸/۱۰/۲۰۰۴) معرف این می باشد که مایکروسافت در این تاریج برنامه مربوط به فایل مورد نظر را به پایان رسانیده است (ترفندستان) و در واقع این زمان ها هیچ ربطی به زمان نصب ویندوز ندارد. حال اگر ویروس و یا spyware به این بخش حمله کند زمان آن با زمان فایل های سیستمی موجود در پوشه system32 مطابق ندارد و زمانی جدید تر از زمان مربوط به فایلهای سیستمی ویندوز خواهد بود و به راحتی از طریق مشاهده زمان های قرار گرفته در Date Modified قابل تشخیص می باشد. البته نکته بسیار مهم که باید توجه شود این است که نصب یک سخت افزار جدید و یا یک نرم افزار خاص می تواند فایلی را در این بخش کپی کند که زمان آن با زمان فایل های سیستم مطابق ندارد.

پس برای اینکه فایلی را در این بخش به اشتباه پاک نکنید روشی را مطرح میکنیم که این اشتباه رخ ندهد:
اگر میان فایل های واقع در پوشه system32 به فایلی برخورد کردیدکه تاریخ آن با تاریخ فایل های سیستمی ویندوز مطابقت نداردبروی این فایل کلیک راست کنید و گزینه Properties را انتخاب نمایید. سپس در پنجره Properties بروی برگه Version کلیک کنید و در این برگه نام کمپانی و ورژن فایل مورد نظر را مطالعه کنید.
اگر اطلاعات این فایل شامل نام کمپانی و خیلی اطلاعات دیگر برایتان آشنا نبود نام فایل مورد نظر را در موتور جستجو گر گوگل تایپ کنید و اگر در نتایج جستجو به این اشاره شده بود که این فایل ویروس است حتما آن را پاک کنید ولی اگر در نتایج جستجو به آلوده بودن این فایل اشاره نشده بود این فایل به واسطه یک سخت افزار و یا نرم افزاری به وجود آمده است.

کوکی ها

تقریبا تمام سایت هایی که بازدید می کنید اطلاعاتی را در قالب یک فایل کوچک متنی (Text) بر روی کامپیوتر شما ذخیره می کنند به این فایل کوکی می گویند متل ذخیره شدن این فایل در فولدر Temporary Internet Files در اینترنت اکسپولرر و در نت اسکیپ در فولدر Cashe است در اپرا و موزیلا و نسخه های قدیمی تر اینترنت اکسپولرر در فولدر جدایی به نام کوکی است.

انوا مختلفی از کوکی ها وجود دارد و شما در نسخه های جدیدتر وب بروسر ها (Web Browsers) این امکان را دارید که انتخاب کنید کدام کوکی ها برروی کامپیوتر شما ذخیره شوند در صورتی که کوکی ها را کاملا غیر فعال کنید ممکن است بعضی سایت های اینترنتی را نتوانید ببیند و یا از بعضی امکانات مثل به یاد داشتن شناسه و رمز عبور شما در آن سایت متروم شوید و یا انتخاب هایی که داشتید مثل ساعت متلی و یا دمای هوای متلی و کلا از تنظیمات شخصی ای که در آن وب سایت انجام داده اید نتوانید استفاده کنید.

ادامه نوشته

MAC Address

هر کامپيوتر موجود در شبکه به منظور ايجاد ارتباط با ساير کامپيوترها ،می بايست شناسائی و دارای يک آدرس منحصربفرد باشد . قطعا” تاکنون با آدرس های IP و يا MAC ( اقتباس شده از کلمات Media Access Control ) برخورد داشته ايد و شايد اين سوال برای شما مطرح شده باشد که اولا” ضرورت وجود دو نوع آدرس چيست و ثانيا” جايگاه اسفاده از آنان چيست ؟
MAC Address ، يک آدرس فيزيکی است در حالی که آدرس های IP ، به منزله آدرس های منطقی می باشند. آدرس های منطقی شما را ملزم می نمايند که به منظور پيکربندی کامپيوتر و کارت شبکه ، درايورها و يا پروتکل های خاصی را در حافظه مستقر نمائيد ( مثلا” استفاده از آدرس های IP ) . اين وضعيت در رابطه با MAC Address صدق نخواهد کرد و اينگونه آدرس ها نيازمند درايور های خاصی نخواهند بود ، چراکه آدرس های فوق درون تراشه کارت شبکه قرار می گيرند .

دليل استفاده از MAC Address
هر کامپيوتر موجود در شبکه ، می بايست با استفاده از روش هائی خاص شناسائی گردد . برای شناسائی يک کامپيوتر موجود در شبکه ، صرف داشتن يک آدرس IP به تنهائی کفايت نخواهد کرد . حتما” علاقه منديد که علت اين موضوع را بدانيد . بدين منظور، لازم است نگاهی به مدل معروف Open Systems Interconnect) OSI ) و لايه های آن داشته باشيم :

مدل OSI

…

Network Layer
لايه سوم
آدرس IP در اين لايه قرار دارد
DataLink Layer
لايه دوم
آدرس MAC در اين لايه قرار دارد
Physical Layer
لايه اول

شبکه فيزيکی

همانگونه که مشاهده می نمائيد ، MAC Address در لايه DataLink ( لايه دوم مدل OSI ) قرار دارد و اين لايه مسئول بررسی اين موضوع خواهد بود که داده متعلق به کداميک از کامپيوترهای موجود در شبکه است . زمانی که يک بسته اطلاعاتی ( Packet ) به لايه Datalink می رسد ( از طريق لايه اول ) ، وی آن را در اختيار لايه بالائی خود ( لايه سوم ) قرار خواهد داد . بنابراين ما نيازمند استفاده از روش خاصی به منظور شناسائی يک کامپيوتر قبل از لايه سوم هستيم . MAC Address ، در پاسخ به نياز فوق در نظر گرفته شده و با استقرار در لايه دوم ، وظيفه شناسائی کامپيوتر قبل از لايه سوم را بر عهده دارد. تمامی ماشين های موجود بر روی يک شبکه ، اقدام به بررسی بسته های اطلاعاتی نموده تا مشخص گردد که آيا MAC Address موجود در بخش “آدرس مقصد ” بسته اطلاعاتی ارسالی با آدرس آنان مطابقت می نمايد؟ لايه فيزيکی ( لايه اول ) قادر به شناخت سيگنال های الکتريکی موجود بر روی شبکه بوده و فريم هائی را توليد می نمايد که در اختيار لايه Datalink ، گذاشته می شود . در صورت مطابقت MAC Address موجود در بخش “آدرس مقصد ” بسته اطلاعاتی ارسالی با MAC Address يکی از کامپيوترهای موجود در شبکه ، کامپيوتر مورد نظر آن را دريافت و با ارسال آن به لايه سوم ، آدرس شبکه ای بسته اطلاعاتی ( IP ) بررسی تا اين اطمينان حاصل گردد که آدرس فوق با آدرس شبکه ای که کامپيوتر مورد نظر با آن پيکربندی شده است بدرستی مطابقت می نمايد .

ساختار MAC Address
يک MAC Address بر روی هر کارت شبکه همواره دارای طولی مشابه و يکسان می باشند . ( شش بايت و يا ۴۸ بيت ) . در صورت بررسی MAC Address يک کامپيوتر که بر روی آن کارت شبکه نصب شده است ، آن را با فرمت مبنای شانزده ( Hex ) ، مشاهده خواهيد ديد . مثلا” MAC Address کارت شبکه موجود بر روی يک کامپيوتر می تواند به صورت زير باشد :

مشاهده MAC Address

استفاده از دستور IPconfig/all و مشاهده بخش Physical address :

۰۰ ۵۰ BA ۷۹ DB ۶A
تعريف شده توسط IEEE با توجه به RFC ۱۷۰۰ تعريف شده توسط توليد کننده

زمانی که يک توليد کننده نظير اينتل ، کارت ها ی شبکه خود را توليد می نمايد ، آنان هر آدرس دلخواهی را نمی توانند برای MAC Address در نظر بگيرند . در صورتی که تمامی توليد کنندگان کارت های شبکه بخواهند بدون وجود يک ضابطه خاص ، اقدام به تعريف آدرس های فوق نمايند ، قطعا” امکان تعارض بين آدرس های فوق بوجود خواهد آمد . ( عدم تشخيص توليد کننده کارت و وجود دو کارت شبکه از دو توليد کننده متفاوت با آدرس های يکسان ).حتما” اين سوال برای شما مطرح می گردد که MAC Address توسط چه افراد و يا سازمان هائی و به چه صورت به کارت های شبکه نسبت داده می شود ؟ به منظور برخورد با مشکلات فوق ، گروه IEEE ، هر MAC Address را به دو بخش مساوی تقسيم که از اولين بخش آن به منظور شناسائی توليد کننده کارت و دومين بخش به توليد کنندگان اختصاص داده شده تا آنان يک شماره سريال را در آن درج نمايند .
کد توليد کنندگان بر اساس RFC-۱۷۰۰ به آنان نسبت داده می شود . در صورت مشاهده RFC فوق حتما” متوجه خواهيد شد که برخی از توليد کنندگان دارای بيش از يک کد می باشند .علت اين امر به حجم گسترده محصولات توليدی آنان برمی گردد .
با اين که MAC Address در حافظه کارت شبکه ثبت می گردد ، برخی از توليد کنندگان به شما اين اجازه را خواهند داد که با دريافت و استفاده از يک برنامه خاص ، بتوانيد بخش دوم MAC Address کارت شبکه خود را تغيير دهيد( شماره سريال کارت شبکه ) . علت اين موضوع به استفاده مجدد از سريال های استفاده شده در ساير محصولات توليد شده توسط آنان برمی گردد ( تجاوز از محدود مورد نظر ) .
در حال حاضر احتمال اين که شما دو کارت شبکه را خريداری نمائيد که دارای MAC Address يکسانی باشند، بسيار ضعيف و شايد هم غيرممکن باشد.

http://www.academist.net/forum/showthread.php?tid=۱۳۵۹

آشنایی با طرز کار مانيتورهاي کريستال مايع

اگر از کاربران رايانه باشيد، احتمالا اسمهايي از قبيل مانيتور فلت و LCD ها را شنيده ايد. لغتهايي که امروزه به قدري باب شده اند که حتي کودکان ۵ ۶ساله هم که گاهي آنها را به زبان مي آورند.
آيا صفحه هاي فلت ، LCDو پلاسمايي يکي هستند يا معاني جدايي دارند و ما از روي ناآگاهي آنها را به جاي هم به کار مي بريم؟
واقعيت اين است که اينها معاني متفاوتي هستند که برحسب اشتباه از آنها به صورت جايگزين استفاده مي کيم. احتمالا هر روزه از وسايل متفاوتي استفاده مي کنيم که شامل LCDها هستند.
رايانه هاي لپ تاپ ، برخي مانتيورها، ساعتهاي ديجيتالي ، اجاقهاي مايکروويو، دستگاه پخش سي دي و دستگاه هاي الکترونيکي فراوان ديگر شامل LCD ها هستند. براي تشخيص LCD بودن يک صفحه کافي است ، براي چند ثانيه انگشت خود را روي آن صفحه قرار دهيد و حرکت امواج را در ناحيه اطراف دستتان مشاهده کنيد.
البته اين کار به هيچ عنوان توصيه نمي شود. چرا که در درازمدت به مانيتور شما آسيب مي رساند. LCD يا Liquid Crystal Display به دليل مزيت هايي از قبيل نازک بودن ، وضوح بيشتر و مصرف برق کمتر متداول شده اند.
LCDها يا کريستال هاي مايع اولين بار در سال ۱۹۸۸از سوي يک گياه شناس اتريشي به نام فردريک رينيتز کشف شد. او مشاهده کرد زماني که يک ماده شبيه کلستريل را ذوب مي کند، اين مايع که در ابتدا تيره بوده و با بالا رفتن حرارت ، رنگ آن روشن مي شود پس از خنک کردن ، مايع قبل از تبلور نهايي به رنگ آبي تبديل مي شود.
از ساخت آزمايشي اولين LCDدر سال ۱۹۸۶، مدت ۱۸سال مي گذرد. از آن هنگام سازندگان LCDها آن را به لحاظ تکنولوژيکي توسعه دادند و LCDها را از لحاظ تکنيکي به سطح بالايي رساندند و روند رو به رشد فناوري ساخت اين وسيله همچنان رو به فزوني است.
کريستال هاي مايع بسته به چگونگي تحريک و نحوه آرايش مولکول ها به گروه هاي مختلفي تقسيم مي شوند. اين نوع کريستال ها نسبت به تغيير دما و در بعضي موارد فشار واکنش نشان مي دهند و جهت گيري مولکولها در آنها از الگوي خاصي پيروي مي کند که اغلب يک منشا خارجي جهت دهنده دارد.
از شواهد برمي آيد که کريستال هاي مايع به حالت مايع نزديک تر هستند تا جامد. آنها مقادير متوسطي از گرما را دريافت مي کنند تا يک ماده مناسب را از يک حالت جامد به کريستال مايع تبديل کنند و فقط مقدار بيشتري گرما را براي تبديل همان کريستال مايع به حالت مايع واقعي دريافت مي کنند.
به خاطر اين که کريستال هاي مايع به درجه حرارت بسيار حساس هستند، انتخاب مناسبي براي کاربرد در دماسنج ها هستند. از اينجا دلايل وضوح صفحه مانيتور کامپيوتر لپ تاپ در يک هواي سرد يا در خلال يک روز داغ در کنار ساحل روشن مي شود. يک LCD وسيله اي است که از ۴ الگو يا واقعيت فيزيکي بهره مي گيرد:
اول اين که نور مي تواند قطبيده شود، دوم اين که کريستال هاي مايع مي توانند منتقل شوند و نور قطبيده شده را تغيير دهند. سوم اين که ساختار کريستال هاي مايع مي توانند از سوي جريان الکتريکي تغيير يابند و آخرين مورد اين که مواد شفافي موجودند که قادرند جريان الکتريسيته را هدايت کنند.

سيستم LCD
دو نوع LCD در رايانه وجود دارد ؛ ماتريس غيرفعال passive matrix و ماتريس فعال LCD
.active matrixهاي ماتريس غيرفعال از يک شبکه ساده ، براي تامين شارژ پيکسل هاي موجود روي نمايشگر استفاده مي کنند. ايجاد شبکه درواقع يک مرحله پردازش است که با دو لايه شفاف آغاز مي شود.
به يکي از اين لايه ها ستون ها و به ديگري رديف هايي واگذار مي شود که از مواد هادي و شفاف ساخته مي شوند که معمولا از جنس اکسيد قلع هستند. ستونها و رديفها به مدارهاي مجتمع (IC ها) مرتبط مي شوند و زماني که شارژ از ستون يا سطر خارج شود، اين مدارها، کنترل خواهد شد.
مواد کريستال مايع مابين دو لايه شفاف قرار خواهد گرفت ، يک فيلم قطبيده به بخش خارجي از هر يک از اين لايه اضافه مي شود. سادگي سيستم ماتريس غيرفعال جالب است اما نواقصي نيز به همراه دارد، از جمله زمان پاسخ کوتاه و کنترل ولتاژ بدون دقت.
راحت ترين راه براي مشاهده زمان پاسخ کوتاه در يک LCDماتريس غيرفعال اين است که نشانگر ماوس را بسرعت از سمت صفحه نمايش به سمت ديگر حرکت دهيد. درحالتي که اين حرکت انجام مي شود به حالت سايه هايي که در پي نشانگر ظاهر مي شود، توجه کنيد.
کنترل ولتاژ با عدم دقت از توانايي ماتريس غيرفعال جلوگيري مي کند و در يک زمان تنها بر يک پيکسل تاثير مي گذارد. زماني که ولتاژ براي از هم باز کردن يک پيکس به کار گرفته مي شود، پيکس هاي اطراف آن نيز تا حدي از هم باز مي شود که باعث مي شود تصاوير تار به نظر آيد و کنتراست خود را از دست بدهد.
LCDهاي ماتريس فعال به TFTها وابسته هستند. اساسا TFTها ترانزيستورها و خازن هاي کوچک سوئيچ شونده هستند. آنها در يک ماتريس و روي يک لايه شفاف مرتب مي شوند. براي آدرس دهي يک پيکسل ، رديف مناسب سوييچ مي شود و سپس شارژ به ستون اصلي ارسال مي شود. خازن قادر به نگهداري شارژ تا به دوره تازه سازي بعدي است.
اگر دقيقا مقدار ولتاژي که براي يک کريستال تامين مي شود، کنترل گردد، خواهيد توانست آن را از هم باز کنيد. بيشتر نمايشگرهاي امروزي در هر پيکسل ۲۵۶سطح روشنايي پيشنهاد مي کنند. فناوري LCDها بسرعت در حال رشد است.
اندازه نمايشگر محدود به مشکلات کنترل کيفيت مي شود که به سازنده هاي آنها برمي گردد. بتازگي شرکت اپل بزرگترين مانيتور LCDجهان را دراندازه ۳۰اينچي به بازار عرضه کرد که کيفيت تصويري بسيار بالا دارد.
پس براي داشتن وضوح و کيفيت قابل توجه ،بايد بهاي زيادي بپردازيم.

کپی رایت و منابع

انتخاب یک نام دامنه مناسب

چگونه یک نام مناسب برای سایت خود انتخاب کنیم؟ «دیگر هیچ نام خوبی برای سایت موجود نیست».

این جمله را بارها از زبان دیگران شنیده‌ایم و بیشتر به این معناست که تمام نام‌های مناسب قبلا اشغال شده‌اند. البته منظور از نام‌های مناسب، نام‌های کوتاه، شیک، گویا و البته با پسوند دات کام است. اما اگر کمی خلاق باشیم، همواره می‌توانیم نامی را که مناسب سایتمان باشد انتخاب نماییم. در اینجا قصد داریم تا 6 راه مناسب برای انتخاب نام سایت یا حتی وبلاگتان به شما معرفی کنیم.

یک دامنه خوب کوتاه است

البته هر روز بیش از قبل، شانس یافتن یک دامنه با تعداد حروف کم، سخت و سخت‌تر می‌شود اما اگر بخواهیم همین الأن می‌توانم دامنه های کوتاهی را ثبت کنیم. شما برای ثبت چنین دامنه‌هایی دلایل بسیاری می‌توانید پیدا کنید.

با این نام شما می‌توانید اعتبار مناسبی بری سایت خود کسب کنید ضمن اینکه املای آن به نوعیست که امکان نگارش نادرست را به حداقل می‌رساند.

نام‌های طولانی بیشتر اوقات مناسب نیستند. اگر شما بخواهید نام شرکت خود را تمامأ در دامنه خود وارد نمایید به این مشکل بر خواهید خورد.

مخصوصا اینکه مدتی است اجازه ثبت شرکت‌ها را در ایران برای کمتر از سه کلمه نمی‌دهند و بازدیدکنندگانتان در این صورت دچار مشکلات نگارشی خواهند شد.

ضمن اینکه برگردان کلمات فارسی به املای به اصطلاح فینگلیش همواره منحصر به فرد نیست. فرض کنید نام شرکت شما وب افزار بی‌کران باشد. در این صورت دامنه شما به اینصورت خواهد بود: webafzarebikaran.

علاوه بر اینکه اغلب افراد با درج یا عدم درج حروف صدادار مانند اِ به پینگلیش مشکل دارند، باز هم ممکن است که در تلفظ صحیح کلمه بیکران دچار مشکل شده و آن را بی‌کاران بخوانند.

. شما می‌توانید با بازی روی کلمات به ترکیب‌های مناسبی برسید.

به طور مثال فردی قصد داشت دامنه ای به نام بی بی گل ثبت کند ثبت دامنه را به صورت Bibigoal.Com پیشنهاد داد با این که این نام ثبت نشده بود

با کمی دقت و زیرکی متوجه شد که می‌توان این نام را کوتاه‌تر کرد بدون آنکه آسیبی به تلفظ، مفهوم و یا ساختار ترکیبی آن بزند. نام پیشنهادی در نهایت با حذف دو i همراه بود و نهایتا نام مورد نظر به‌صورت Bbgoal.Com ثبت گردید.

یک دامنه خوب بخاطر‌ماندنی است

شما نام‌های عمومی را همواره به راحتی حفظ می‌کنید. دامنه‌هایی همچون Art.Com و Fun.Com در حافظه بسیار ماندگارند. در عین حال دامنه‌های دیگری هم وجود دارند که با وجود عمومی نبودن به راحتی حفظ شده‌اند. نامهایی مانند Google.Com و Yahoo.Com هم از این جمله‌اند که برخی تغییر شکل یافته و یا مخفف یک جمله و یا مفهوم هستند. گاهی دلایل بخاطر سپاری خیلی ساده‌تر از این حرف‌هاست. خوش‌آوایی یک کلمه و آهنگ مناسب هجاهای آن، معمولا تاثیر بسزایی در بخاطر سپاری آن دارد.

پس در مخفف‌سازی باید توجه کنیم که مجموعه بدست آمده، خوش آهنگ باشد. یک مثال مناسب در این باره irna.Com و یک مورد نامناسب Iritn.Com است. نکته قابل توجه دیگر نام‌های دو یا چند کلمه‌ی است. که بخاطر سپاری ترتیب آنها را دشوار می‌سازد. برای مثال بسیاری از افراد بجای ورود به سایت RayanSaba.com، وارد سایت SabaRayan.com می‌شوند.

یک دامنه خوب نباید با دیگر دامنه‌ها اشتباه شود

برخی از افراد نام‌هایی را بری خود انتخاب می‌کنند که قبلا توسط فرد معتبر، نهاد یا شرکت معروفی اشغال شده است. سپس با ایجاد تغییراتی در آن مانند پسوند Net (یا پسوندهای دیگر) یا تغییراتی در املای قبلی، آن نام را ثبت می‌کنند. به طور مثال سایتی ثبت شد به نام Gooyaa.Com که نامی بود با تغییر بر روی املای سایت پربیننده Gooya.Com. در کشورهای دیگر قانونی با عنوان مالکیت معنوی وجود دارد که در صورت اثبات استفاده سوء در چنین مواردی، امتیاز نام ثبت شده از فرد متخلف سلب می‌شود

استراتژی طراحی شبکه

استفاده از شبکه های کامپيوتری در چندين سال اخير رشد و به موازات آن سازمان ها و موسسات متعددی اقدام به برپاسازی شبکه نموده اند. هر شبکه کامپيوتری می بايست با توجه به شرايط و سياست های هر سازمان ، طراحی و در ادامه پياده سازی گردد .شبکه ها ی کامپيوتری زيرساخت لازم برای استفاده از منابع فيزيکی و منطقی را در يک سازمان فراهم می نمايند . بديهی است در صورتی که زيرساخت فوق به درستی طراحی نگردد، در زمان استفاده از شبکه با مشکلات متفاوتی برخورد نموده و می بايست هزينه های زيادی به منظور نگهداری و تطبيق آن با خواسته ها ی مورد نظر( جديد) ، صرف گردد ( اگر خوش شانس باشيم و مجبور نشويم که از اول همه چيز را مجددا" شروع نمائيم !) . يکی از علل اصلی در بروز اينچنين مشکلاتی ، به طراحی شبکه پس از پياده سازی آن برمی گردد. ( در ابتدا شبکه را پياده سازی می نمائيم و بعد سراغ طراحی می رويم ! ) .
برپاسازی هر شبکه کامپيوتری تابع مجموعه سياست هائی است که با استناد به آنان در ابتدا طراحی منطقی شبکه و در ادامه طراحی فيزيکی ، انجام خواهد شد . پس از اتمام مراحل طراحی ، امکان پياده سازی شبکه با توجه به استراتژی تدوين شده ، فراهم می گردد.
در زمان طراحی يک شبکه ، سوالات متعددی مطرح می گردد :
برای طراحی يک شبکه از کجا می بايست شروع کرد ؟
چه پارامترهائی را می بايست در نظر گرفت ؟
هدف از برپاسازی يک شبکه چيست ؟
انتطار کاربران از يک شبکه چيست ؟
آيا شبکه موجود ارتقاء می يابد و يا يک شبکه از ابتدا طراحی می گردد ؟
چه سرويس ها و خدماتی بر روی شبکه، ارائه خواهد شد ؟
و ...
سوالات فوق ، صرفا" نمونه هائی در اين زمينه بوده که می بايست پاسخ آنان متناسب با واقعيت های موجود در هر سازمان ، مشخص گردد . ( يکی از اشکالات ما استفاده از پاسخ های ايستا در مواجهه با مسائل پويا است !) .
در اين مقاله قصد داريم به بررسی پارامترهای لازم در خصوص تدوين يک استراتژی مشخص به منظور طراحی شبکه پرداخته تا از اين طريق امکان طراحی منطقی ، طراحی فيزيکی و در نهايت پياده سازی مطلوب يک شبکه کامپيوتری ، فراهم گردد .

مقدمه
قبل از طراحی فيزيکی شبکه ، می بايست در ابتدا و بر اساس يک فرآيند مشخص ، خواسته ها شناسائی و آناليز گردند. چرا قصد ايجاد شبکه را داريم و اين شبکه می بايست چه سرويس ها و خدماتی را ارائه نمايد ؟ به چه منابعی نيار می باشد ؟ برای تامين سرويس ها و خدمات مورد نظر اکثريت کاربران ، چه اقداماتی می بايست انجام داد ؟ در ادامه می بايست به مواردی همچون پروتکل مورد نظر برای استفاده در شبکه ، سرعت شبکه و از همه مهم تر، مسائل امنيتی شبکه پرداخته گردد. هر يک از مسائل فوق ، تاثير خاص خود را در طراحی منطقی يک شبکه به دنبال خواهند داشت .يکی ديگر از پارامترهائی که معمولا" از طرف مديريت سازمان دنبال و به آن اهميت داده می شود ، هزينه نهائی برپاسازی شبکه است . بنابراين لازم است در زمان طراحی منطقی شبکه به بودجه در نظر گرفته شده نيز توجه نمود .
در صورتی که قصد ايجاد يک شبکه و تهيه نرم افزارهای جديدی وجود داشته باشد ، زمان زيادی صرف بررسی توانمندی نرم افزارها ، هزينه های مستقيم و غير مستقيم آنان ( آموزش کاربران ، کارکنان شبکه و ساير موارد ديگر ) ، خواهد شد .در برخی موارد ممکن است تصميم گرفته شود که از خريد نرم افزارهای جديد صرفنظر نموده و نرم افزارهای قديمی را ارتقاء داد. تعداد زيادی از برنامه های کامپيوتری که با استفاده از زبانهائی نظير : کوبال ، بيسيک و فرترن نوشته شده اند ، ممکن است دارای قابليت های خاصی در محيط شبکه بوده که استفاده از آنان نيازمند بکارگيری پروتکل های قديمی باشد. در چنين مواردی لازم است به چندين موضوع ديگر نيز توجه گردد :

هزينه ارتقاء هزاران خط کد نوشته شده قديمی توسط نسخه های جديد و پيشرفته همان زبان های برنامه نويسی ، چه ميزان است ؟
هزينه ارتقاء برنامه ها به يک زبان برنامه نويسی شی گراء چه ميزان است ؟
آيا به منظور صرفه جوئی در هزينه ها ، می توان بخش های خاصی از شبکه را ارتقاء و از سخت افزارها و يا نرم افزارهای خاصی برای ارتباط با عناصر قديمی شبکه استفاده نمود؟

با توجه به هزينه و زمان ارتقاء برنامه های نوشته شده قديمی توسط زبان های جديد برنامه نويسی ، ممکن است تصميم گرفته شود که فعلا" و تا زمانی که نرم افزارهای جديد نوشته و جايگزين گردند از نرم افزارهای موجود حمايت و پشتيبانی شود. در اين رابطه ممکن است بتوان از يک بسته نرم افراری به عنوان گزينه ای جايگزين در ارتباط با برنامه های قديمی نيز استفاده نمود. در صورتی که می توان با اعمال تغييراتی اندک و ترجمه کد منبع برنامه ، امکان اجرای برنامه را بر روی يک سيستم عامل جديد فراهم نمود ، قطعا" هزينه مورد نظر بمراتب کمتر از حالتی است که برنامه از ابتدا و متناسب با خواسته های جديد ، بازنويسی گردد. يکی ديگر از مسائلی که می بايست در زمان ارتقاء يک برنامه جديد مورد توجه قرار گيرد ، آموزش کاربرانی است که از نرم افزار فوق استفاده می نمايند .

برنامه ريزی برای طراحی منطقی شبکه
برای طراحی منطقی شبکه ، می توان از يک و يا دونقطه کار خود را شروع کرد: طراحی و نصب يک شبکه جديد و يا ارتقاء شبکه موجود. در هر دو حالت ، می بايست اطلاعات مورد نياز در خصوص چندين عامل اساسی و مهم را قبل از طراحی منطقی شبکه ، جمع آوری نمود. مثلا" با توجه به سرويس ها و خدماتی که قصد ارائه آنان به سرويس گيرندگان شبکه را داريم ، می بايست به بررسی و آناليز الگوهای ترافيک در شبکه پرداخته گردد . شناسائی نقاط حساس و بحرانی (در حد امکان ) ، کاهش ترافيک موجود با ارائه مسيرهای متعدد به منابع و تامين سرويس دهندگان متعددی که مسئوليت پاسخگوئی به داده های مهم با هدف تامين Load balancing را دارا می باشند ، نمونه هائی در اين رابطه می باشد .برای برنامه ريزی در خصوص طراحی منطقی شبکه می بايست به عواملی ديگر نيز توجه و در خصوص آنان تعيين تکليف شود :

سرويس گيرندگان، چه افرادی می باشند؟ نياز واقعی آنان چيست ؟چگونه از نياز آنان آگاهی پيدا کرده ايد ؟ آيا اطلاعات جمع آوری شده معتبر است ؟

چه نوع سرويس ها و يا خدماتی می بايست بر روی شبکه ارائه گردد؟ آيا در اين رابطه محدوديت های خاصی وجود دارد ؟ آيا قصد استفاده و پيکربندی يک فايروال بين شبکه های محلی وجود دارد ؟ در صورت وجود فايروال ، به منظور استفاده از اينترنت به پيکربندی خاصی نياز می باشد؟

آيا صرفا" به کاربران داخلی شبکه ، امکان استفاده از اينترنت داده می شود و يا کاربران خارجی ( مشتريان سازمان ) نيز می بايست قادر به دستيبابی شبکه باشند ؟ هزينه دستيابی و ارائه سرويس ها و خدمات به کاربران خارجی از طريق اينترنت، چه ميزان است ؟ ؟ آيا تمامی کاربران شبکه مجاز به استفاده از سرويس پست الکترونيکی می باشند (سيستم داخلی و يا خارجی از طريق فايروال ) . کاربران شبکه ، امکان دستيابی به چه سايت هائی را دارا خواهند بود؟ آيا سازمان شما دارای کاربرانی است که در منزل و يا محيط خارج از اداره مشغول به کار بوده و لازم است به شبکه از طريق Dial-up و يا VPN ( از طريق ايننترنت ) ، دستيابی نمايند ؟

يکی از موضوعات مهمی که امروزه مورد توجه اکثر سازمان ها می باشد ، نحوه تامين امکان دستيابی نامحدود به اينترنت برای کاربران است. در صورتی که کاربران نيازمند مبادله نامه الکترونيکی با مشتريان سازمان و يا مشاوران خارج از شرکت می باشند ، می بايست ترافيک موجود را از طريق يک برنامه فيلتر محتوا و يا فايروال انجام و به کمک نرم افزارهائی که حفاظت لازم در مقابل ويروس ها را ارائه می نمايند ، عمليات تشخيص و پيشگيری از کد های مخرب و يا فايل ضميمه آلوده را نيز انجام داد.
با استفاده از نرم افزارهائی نظير FTP ،کاربران قادر به ارسال و يا دريافت فايل از طريق سيستم های راه دور می باشند .آيا در اين خصوص تابع يک سياست مشخص شده ای بوده و می توان پتانسيل فوق را بدون اين که اثرات جانبی خاصی را به دنبال داشته باشد در اختيار کاربران قرار داد ؟ از لحاظ امنيتی ،امکان اجرای هر برنامه جديد بر روی هر کامپيوتر ( سرويس گيرنده و يا سرويس دهنده ) بدون بررسی لازم در خصوص امنيت برنامه ، تهديدی جدی در هر شبکه کامپيوتری محسوب می گردد .

آيا کاربران شبکه با يک مشکل خاص کوچک که می تواند برای دقايقی شبکه و سرويس های آن را غير فعال نمايد ، کنار می آيند و يا می بايست شبکه تحت هر شرايطی به منظور ارائه خدمات و سرويس ها ، فعال و امکان دستيابی به آن وجود داشته باشد ؟ آيا به سرويس دهندگان کلاستر شده ای به منظور در دسترس بودن دائم شبکه ، نياز می باشد ؟ آيا کاربران در زمان غيرفعال بودن شبکه ، چيزی را از دست خواهند داد ؟ آيا يک سازمان توان مالی لازم در خصوص پرداخت هزينه های مربوط به ايجاد زيرساخت لازم برای فعال بودن دائمی شبکه را دارا می باشد ؟ مثلا" می توان توپولوژی های اضافه ای را در شبکه پيش بينی تا بتوان از آنان برای پيشگيری از بروز اشکال در يک نقطه و غير فعال شدن شبکه ، استفاده گردد. امروزه با بکارگيری تجهيزات خاص سخت افزاری به همراه نرم افزاری مربوطه ، می توان از راهکارهای متعددی به منظور انتقال داده های ارزشمند در يک سازمان و حفاظت از آنان در صورت بروز اشکال ، استفاده نمود.

در صورتی که قصد ارتقاء شبکه موجود وجود داشته باشد ، آيا می توان از پروتکل های فعلی استفاده کرد و يا می بايست به يک استاندارد جديد در ارتباط با پروتکل ها ، سوئيچ نمود ؟ در صورتی که يک شبکه جديد طراحی می گردد ، چه عواملی می تواند در خصوص انتخاب پروتکل شبکه ، تاثير گذار باشد ؟ اترنت ، متداولترين تکنولوژی شبکه ها ی محلی ( LAN ) و TCP/IP ، متداولترين پروتکلی است که بر روی اترنت ، اجراء می گردد . در برخی موارد ممکن است لازم باشد که ساير تکنولوژی های موجود نيز بررسی و در رابطه با استفاده از آنان ، تصميم گيری گردد .

استفاده کنندگان شبکه چه افرادی هستند ؟
اين سوال به نظر خيلی ساده می آيد. ما نمی گوئيم که نام استفاده کنندگان چيست ؟ هدف از سوال فوق، آشنائی با نوع عملکرد شغلی و حوزه وظايف هر يک از کاربران شبکه است . طراحان شبکه های کامپيوتری نيازمند تامين الگوها و خواسته ها متناسب با ماهيت عملياتی هر يک از بخش های يک سازمان بوده تا بتوانند سرويس دهندگان را به درستی سازماندهی نموده و پهنای باند مناسب برای هر يک از بخش های فوق را تامين و آن را در طرح شبکه ، لحاظ نمايند . مثلا" در اکثر سازمان ها ، بخش عمده ترافيک شبکه مربوط به واحد مهندسی است . بنابراين در چنين مواردی لازم است امکانات لازم در خصوص مبادله داده در چنين واحدهائی به درستی پيش بينی شود .

شبکه مورد نظر می بايست چه نوع سرويس ها و خدماتی را ارائه نمايد ؟
مهمترين وظيفه يک شبکه ، حمايت از نرم افزارهائی است که امکان استفاده از آنان برای چندين کاربر ، وجود داشته باشد. در اين رابطه لازم است در ابتدا ليستی از انواع نرم افزارهائی که در حال حاضر استفاده می گردد و همچنين ليستی از نرم افزارهائی را که کاربران تقاضای استفاده از آنان را نموده اند، تهيه گردد. هر برنامه دارای يک فايل توضيحات کمکی است که در آن به مسائل متفاوتی از جمله رويکردهای امنيتی ، اشاره می گردد ( در صورت وجود ) . نرم افزارهای عمومی شبکه در حال حاضر FTP، telnet و مرورگرهای وب بوده که نسخه های خاص امنيتی در ارتباط با هر يک از آنان نيز ارائه شده است . برخی از اين نوع نرم افزارها دارای نسخه هائی می باشند که همزمان با نصب ، حفره ها و روزنه های متعددی را برروی شبکه ايجاد می نمايند . صرفنظر از اين که چه نرم افزارهائی برای استفاده در شبکه انتخاب می گردد ، می بايست به دو نکته مهم در اين رابطه توجه گردد :

آيا برنامه ايمن و مطمئن می باشد؟ اکثر برنامه ها در حال حاضر دارای نسخه هائی ايمن بوده و يا می توان آنان را به همراه يک سرويس دهنده Proxy به منظور کمک در جهت کاهش احتمال بکارگيری نادرست ، استفاده نمود.سرويس دهندگان Proxy ، يکی از عناصر اصلی و مهم در فايروال ها بوده و لازم است به نقش و جايگاه آنان بيشتر توجه گردد. حتی شرکت های بزرگ نيز در معرض تهديد و آسيب بوده و هر سازمان می بايست دارای کارشناسانی ماهر به منظور پيشگيری و برخورد با مشکلات امنيتی خاص در شبکه باشد .

آيا يک برنامه با برنامه ديگر Overlap دارد؟ هر کاربر دارای نرم افزار مورد علاقه خود می باشد . برخی افراد يک واژه پرداز را دوست دارند و عده ای ديگر به واژه پردازه ديگری علاقه مند می باشند. در زمان استفاده از چنين نرم افزارهائی لازم است حتی المقدور سعی گردد از يک محصول خاص بمظور تامين خواسته تمامی کاربران ،استفاده گردد. فراموش نکنيم که پشتيبانی چندين برنامه که عمليات مشابه و يکسانی را انجام می دهند هم سرمايه های مالی را هدر خواهد داد و هم می تواند سردرگمی ، تلف شدن زمان و بروز مشکلات مختلف در جهت مديريت آنان توسط گروه مديريت و پشتيبان شبکه را به دنبال داشته باشد .

هر برنامه و يا سرويس جديدی را که قصد نصب و فعال شدن آن را در شبکه داشته باشيم ، می بايست در ابتدا بررسی و در ادامه متناسب با سياست ها و شرايط موجود ، پيکربندی نمود . برنامه های جديد می بايست منطبق بر اين حقيقت باشند که چرا به وجود آنان نياز می باشد؟ در صورتی که يک برنامه موجود می تواند به منظور تحقق اهداف خاصی استفاده گردد ، چرا به برنامه ای ديگر نياز می باشد ؟ آيا عدم کارائی برنامه قديمی بررسی و بر اساس نتايج به دست آمده به سراغ تهيه يک نرم افزار جديد می رويم ؟ همواره لازم است برنامه جديد بررسی تا اطمينان لازم در خصوص تامين خواسته ها توسط آن حاصل گردد.اين موضوع در رابطه با برنامه های قديمی نيز صدق خواهد کرد: آيا اين نوع برنامه ها بر روی شبکه جديد و يا شبکه موجود که قصد ارتقاء آن را داريم ، کار خواهند کرد؟
آيا استفاده از شبکه ، مانيتور می گردد؟ آيا به کاربران شبکه اجازه داده می شود که اکثر وقت خود را در طی روز به استفاده از اينترنت و يا ارسال و يا دريافت نامه های الکترونيکی شخصی ، صرف نمايند ؟ تعداد زيادی از سازمان ها و موسسات امکان استفاده از تلفن برای کاربردهای شخصی را با لحاط نمودن سياست های خاصی در اختيار کارکنان خود قرار می دهند. آيا در زمان تعريف آدرس الکترونيکی کاربران ، راهکاری مناسب در اين خصوص انتخاب و به آنان اعلام شده است ؟ آيا پيشگيری لازم به منظور دستيابی به سايت هائی که ارتباطی با عملکرد شغلی پرسنل ندارند ، پيش بينی شده است ؟

برای هر يک از لينک های شبکه به چه درجه ای از اطمينان نياز است ؟
از کار افتادن شبکه و غير فعال شدن سرويس های آن تا چه ميزان قابل قبول است ؟ شايد اکثر کاربران در پاسخ زمان صفر را مطرح نموده و تمايل دارند که شبکه تحت هر شرايطی فعال و در دسترس باشد . عناصر مهم در شبکه ، نظير سرويس دهندگان فايل دارای استعداد لازم برای پذيرش اشکالات و بروز خطاء می باشند . در سرويس دهندگان بزرگ ، از دو منبع تغذيه متفاوت که هر کدام به يک ups جداگانه متصل می گردند ، استفاده می شود و از فن آوری های Raid به منظور اطمينان از صحت ارائه اطلاعات در رابطه با حوادثی که ممکن است باعث از کار افتادن يک ديسک گردد ، استفاده می شود. در صورتی که دو بخش متفاوت يک سازمان از طريق يک خط ارتباطی ( لينک ) خاص با يکديگر مرتبط شده باشند و لازم است که همواره ارتباط بين آنان بصورت تمام وقت برقرار باشد، می بايست برنامه ريزی لازم در خصوص ايجاد چندين لينک بين دو سايت ، صورت پذيرد (لينک Backup ). در چنين مواردی ، می بايست هزينه تامين لينک اضافه نيز پيش بينی گردد. در صورتی که از چندين لينک برای ارتباط با سايت های راه دور استفاده می شود ، می توان از مسيرهای مختلفی بدين منظور استفاده نمود . بديهی است در صورت بروز اشکال در يکی از لينک های موجود، می توان از ساير مسير ها استفاده به عمل آورد . در اين رابطه لازم است به موارد زير نيز توجه گردد :

علاوه بر در نظر گرفتن خطوط اختصاصی بين سايت ها ، استفاده از VPN)Virtual Private Networking) ، نيز روشی متداول به منظور اتصال به سايت های راه دور، می باشد . مهمترين مزيت روش فوق، ارزان بودن آن نسبت به يک لينک اختصاصی با توجه به استفاده از زيرساخت اينترنت برای مبادله داده است . کاربران موبايل می توانند با استفاده از يک VPN به شبکه سازمان خود دستيابی داشته باشند ( در زمان حرکت از يک نقطه به نقطه ای ديگر ) . در چنين مواردی لازم است سايت راه دور ( و نيز سايت اصلی ) ، از دو ISP استفاده نموده تا اگر يکی از آنان با مشکل روبرو گرديد ، امکان استفاده از اينترنت از طريق يک اتصال ديگر ، وجود داشته باشد .

فن آوری ديگری که می توان از آن به منظور ارائه يک لايه اضافه به منظور در دسترس بودن شبکه استفاده نمود ، دستيابی با سرعت بالا به دستگاههای ذخيره سازی و شبکه ذخيره سازی ( SAN:Storage Area Network ) است . SAN ، شبکه ای است که از LAN جدا بوده و شامل صرفا" دستگاههای ذخيره سازی و سرويس دهندگان لازم برای دستيابی به دستگاه ها است . با توجه به اين که پهنای باند شبکه با کاربران شبکه محلی LAN به اشتراک گذاشته نمی شود ، چندين سرويس دهنده قادر به دستيابی محيط ذخيره سازی مشابه و يکسانی ، خواهند بود. ساير سرويس دهندگان می توانند بگونه ای پيکربندی گردند که امکان دستيابی به داده را فراهم نمايند . در اين رابطه می توان از RAID و يا برخی فن آوری های ديگر مرتبط با دستگاه های ذخيره سازی نيز استفاده نمود .

انتخاب پروتکل برای شبکه
TCP/IP ، متداولترين پروتکل در شبکه های کامپيوتری است. در اين رابطه پروتکل های ديگری نيز وجود داشته که هر کدام دارای جايگاه خاص خود می باشند . مثلا" در سيستم عامل شبکه ای " نت ور " ، از پروتکل IPX/SPX استفاده می شود. در نسخه های جديد سيستم عامل "نت ور" ( نسخه های پنج به بعد ) ، امکان استفاده از پروتکل TCP/IP وجود خواهد داشت . در صورتی که قصد ارتقاء شبکه هائی را داشته باشيم که در آنان از سيستم عامل شبکه ای "نت ور " ، استفاده می گردد ، استفاده از پروتکل IPX/SPX به برنامه های موجود در شبکه و ضرورت استفاده از آنان در شبکه جديد بستگی خواهد داشت .در چنين مواردی شبکه جديد می بايست امکان استفاده از پروتکل IPX/SPX را فراهم نمايد.
در صورتی که قصد اتصال به اينترنت را داشته باشيم ، استفاده از پروتکل TCP/IP يک ضرورت می باشد . حتی در صورتی که ضرورت استفاده از اينترنت وجود نداشته باشد ، استفاده از پروتکل TCP/IP گزينه ای معقول و منطقی است ، چراکه اکثر برنامه ها از پروتکل فوق استفاده نموده و در اين رابطه می توان از خدمات متخصصان و کارشناسان متعددی به منظور نگهداری و پشتيبانی شبکه های مبتنی بر پروتکل TCP/IP ، استفاده کرد.
علاوه بر ضرورت استفاده از پروتکل های لايه حمل ( نظير TCP/IP و يا IPX/SPX ) ، می بايست به پروتکل های Appliction که قصد استفاده از آنان را در شبکه داريم ، نيز توجه نمود. مثلا" به منظور تسهيل در مديريت پيکربندی اطلاعات ( نظير اختصاص پويای آدرس های IP به سرويس گيرندگان ) برای تعداد زيادی از کامپيوترها ، می توان از پروتکل Dynamic Host Configuration Protocol ) DHCP) ، استفاده نمود. در صورتی که قصد ايجاد يک مرکز متمرکز به منظور ارائه سرويس لازم برای "معادل سازی نام به آدرس " در يک شبکه را داشته باشيم ، می توان از Domain Name Service )DNS) ، استفاده نمود . در صورتی که برخی از سرويس گيرندگان در شبکه از نسخه هائی قبل از ويندوز 2000 و يا XP استفاده می نمايند ، می بايست به منظور سازگاری با نسخه های قبلی از Windows Internet Naming Service) WINS) ، استفاده گردد.
در زمان تصميم گيری در خصوص پروتکل شبکه ، صرفا" يک پروتکل مورد نظر نبوده و می بايست فرآيند انتخاب پروتکل به صورت جامع و در تمامی سطوح ، مورد توجه قرار گيرد. پس از اتخاذ تصميم لازم در خصوص پروتکل های مورد نظر در شبکه ، می بايست بررسی لازم در خصوص چالش ها ی امنيتی هر يک از آنان نيز به صورت جدی در دستور کار قرار گيرد .

TCP/IP گزينه ای عمومی
برای تمامی اهداف عملياتی در يک شبکه کامپيوتری ، پروتکل TCP/IP گزينه ای مناسب محسوب می گردد( پروتکل استاندارد LAN ) . يکی از علل اصلی در بروز وضعيت فوق ، رشد سريع و چشمگير اينترنت و ضرورت حضور در عرصه وب برای اکثر سازمان ها و موسسات می باشد . در صورتی که شبکه محلی موجود همچنان از يک پروتکل قديمی استفاده می نمايد ، لازم است بررسی جدی در خصوص ارتقاء آن به TCP/IP صورت پذيرد . در حال حاضر پروتکل TCP/IP (نسخه چهار ) ، متداولترين پروتکل شبکه محسوب شده و در آينده ای نه چندان دور می بايست از نسخه جديد پروتکل فوق ( IPv6 ) ، استفاده نمود. با اين که از فن آوری های متعددی نظير Network Address Translation) NAT) ، به منظور غلبه بر چالش های مربوط به محدوديت ميزان فضای آدرس دهی ارائه شده توسط IPv4 ، استفاده بعمل می آيد ، در نسخه جديد پروتکل TCP/IP ( نسخه شش ) ، محدوديت فوق به صورت کامل برطرف شده است .نسخه جديد پروتکل TCP/IP دارای ويژگی ها و پتانسيل ها ی متعدد ديگری است که تاثيرات گسترده ای را در تمامی ابعاد شبکه خصوصا" مکانيزم های امنيتی به ويژه در رابطه با تجارت الکترونيکی ، به دنبال خواهد داشت .
لازم است به اين موضوع اشاره گردد که در ويندوز NT 3.51 ، از نسخه اختصاصی IPX/SPX که با نام NWLink توسط شرکت مايکروسافت پياده سازی شده است به عنوان پروتکل پيش فرض شبکه استفاده می گردد. در ويندوز NT 4.0 و ساير سيستم های عامل ارائه شده توسط مايکروسافت ( ويندوز 2000 ، XP و Server 2003 ) از TCP/IP به عنوان پروتکل پيش فرض ، استفاده می شود . در صورتی که در شبکه ای از چندين سيستم عامل استفاده می شود ( ويندور ، نت ور ، يونيکس ، لينوکس ) ، نقطه اشتراک تمامی آنان ، پروتکل TCP/IP بوده و با استفاده از آن امکان ارتباط بين تمامی سيستم های عامل، فراهم می گردد.

سيستم عامل نت ور
اولين تلاش جدی برای ارائه يک پروتکل شبکه ای جامع ، توسط سيستم عامل " نت ور" ، انجام شده است . سرويس های فايل و چاپ ارائه شده در نسخه های اوليه "نت ور" ، نسبت به ساير راه حل های ارائه شده در آن زمان ، مناسب تر بودند. پس از گسترش کامپيوترهای شخصی و به دنبال آن برپاسازی شبکه های کامپيوتری متعدد ، استفاده از سيستم عامل شبکه ای "نت ور " بسيار متدوال گرديد . شرکت مايکروسافت ، موفقيت فوق را همزمان با ارائه LANManager ادامه داد . محصول فوق ، با حمايت تعداد زيادی از توليد کنندگان مواجه و از آن در محصولات متعدد نرم افزاری ، استفاده بعمل آمد ( نظير Pathworks از شرکت DEC : Digital Equipment Corporation ) .
امروزه " نت ور" ، تغييرات متعدد و گسترده ای را نسبت به نسخه های قبلی خود داشته است . در سيستم عامل فوق ، ويژگی های جديدی ارائه شده است که محوريت عمده آنا�

مدیریت شبکه های کامپیوتری SNMP

مدیریت شبکه های کامپیوتری SNMP

مديريت شبكه مفهومي است كه از ابزارها و تكنيك هاي مختلف به منظور مديريت شبكه ها و سيستم ها استفاده مي‌كند. مديريت شبكه شامل پنج عملكرد اصلي است كه عبارتند از: مديريت خطا، مديريت تنظيمات، مديريت حسابداري، مديريت اجرا و مديريت امنيت.
در شبكه هاي كامپيوتري كه تركيبي از روترها، سوييچ ها و سرورها هستند، به منظور مديريت همه ابزارها در شبكه بايد كاري انجام شود تا از كاركرد بهينه آنها آگاه شد. اينجاست كه SNMP، پروتكل ساده مديريت شبكه، مي تواند كمك كند. اين پروتكل در سال 1988 معرفي شد تا احتياجات رشديافته اي را در پروتكلي به منظور مديريت ابزارهايي كه بر پايه پروتكل IP كار مي كنند، اعمال كند. هسته اصلي SNMP مجموعه ساده اي از اعمال است كه بهadministrator ها توانايي تغيير در محدوده ابزارهايي كه بر پايه اين پروتكل كار مي كنند را، فراهم مي‌كند. همچنين امكان اداره كردن، بازبيني و پشتيباني از شبكه هاي كامپيوتري دور يا محلي كه بر اساس TCP/IP كار مي كنند، ميسر مي شود و در واقع راهي استاندارد به منظور يافتن اطلاعات شبكه اي است. در مقايسه با SGMP كه تنها براي مديريت روترهاي اينترنت ايجاد شد، SNMP براي مديريت Unix، Windows، پرينتر ها، Modem Rackها و غيره به كار مي رود. مانيتور كردن شبكه به منظور درك بهتر چگونگي كاركرد شبكه، از ديگر عملكردهاي مديريت شبكه است كه نه تنها براي ترافيك هاي محلي به كار نمي رود، بلكه براي interface هاي شهري نيز استفاده مي شود.
در اين پروتكل، دو عنصر ارتباطي به نام هاي عامل ها و مديران وجود دارندكه عامل ها اطلاعات شبكه اي را براي برنامه مدير كه روي كامپيوتر ديگر در حال اجراست، توليد مي كند. مدير، يك راه انداز سرور است كه بعضي از انواع نرم افزارهاي سيستمي كه وظايف مديريتي شبكه را بر عهده دارند، اجرا مي كنند. مديران اغلب با عنوان NMS شناخته مي شوند. وظيفه يك NMS، سرشماري و دريافت trap از يك عامل در شبكه مي باشد. Trap راهي است كه يك عامل از طريق آن وقوع چيزي را به NMS خبر مي‌دهد.شكل زير چگونگي ارتباط NMS و عامل را نمايش مي دهد.

مديران و عامل ها از MIB ها به صورت مشترك استفاده مي كنند كه همانند يك پايگاه داده است و متشكل از هر نوع اطلاعات آماري از device هاي مديريت شده مي باشد و اين اطلاعات را به صورت ساختار درختي نمايش مي دهد.
گروه IETFSNMP ، پروتكل را به عنوان پروتكل استانداردي براي كنترل ترافيك اينترنت معرفي كرده است. همچنين RFC هايي مخصوص پروتكل هاي موجود در محدوده‌ي پروتكل IP منتشر كرده است. پروتكل SNMP در سه نسخه ارائه شده است كه اولين نسخه از آن در RFC1157 معرفي شده است. امنيت در اين نسخه از پروتكل پايين است و با كلمه عبور مي توان با آن ارتباط برقرار كرد. در كل سه نوع ارتباط رشته اي در SNMPv1 وجود داردكه عبارتند از:
Read-only، write-only و trap.
SNMPv2 بر پايه ارتباط رشته اي كار مي كند كه از لحاظ فني SNMPv2c ناميده مي شود و در RFC3416، RFC3417، RFC3418 معرفي شده است.
SNMPv3 آخرين نسخه از SNMP است كه مزيت اصلي آن نسبت به نسخ قبلي، در مديريت شبكه، امنيت است و پشتيباني هايي به منظور خصوصي كردن ارتباط ها بين موجوديت هاي مديريت شده، اضافه مي كند. به طور كلي اين نسخه از SNMP تحولي از استانداردهاي اوليه به استانداردهاي نهايي ايجاد كرده است. RFC هايي كه اين نسخه را تعريف مي كنند، عبارتند از:
RFC3410, RFC3411, RFC3412, RFC3413, RFC3414, RFC3415, RFC3416, RFC3417, RFC3418, RFC2576

با توجه به اينكه SNMPv3 يك استاندارد كامل است، ولي توليدكنندگان به سختي نسخه جديدي از يك پروتكل را قبول مي كنند و اكثر اعمال توليدكنندگان SNMP بر طبق SNMPv1 صورت مي گيرد.
SNMPv1 و SNMPv2 از مفاهيم ارتباط هاي رشته اي به منظور برقراري اطمينان بين مديران و عامل ها استفاده مي كنند. ارتباط هاي رشته اي كه پيشتر نام برده شد، لزومآ كلمه عبور هستند كه هر كدام از آنها فعاليت هاي مختلفي را كنترل مي كنند.
در ارتباط رشته اي read-only، همانطور كه از نام آن مشخص است، امكان خواندن داده را به شما مي‌دهد و هر گونه تغيير يا اصلاح در آن غير ممكن است. به عنوان مثال شما قادر خواهيد بود تعداد بسته هايي كه به پورت هاي روتر شما فرستاده مي شود را، بخوانيد، اما صفر كردن شمارنده را غير ممكن مي سازد.
ارتباط رشته اي read-write، امكان خواندن و تغيير مقادير را ميدهد. با اين ارتباط شما مي توانيد شمارنده ها را بخوانيد، مقادير آنها را صفر كنيد و همچنين واسط ها را صفر كنيد يا كارهايي در جهت تغيير تنظيمات روتر انجام دهيم.
سرانجام ارتباط رشته اي trap امكان دريافت رشته ها از جمله اخطارهاي غير همزمان از عامل را فراهم مي كند. بيشتر فروشندگان، تجهيزات خود را با ارتباط رشته اي پيش فرض مي فرستند. به طور نمونه از public براي ارتباط رشته اي read-only و private براي ارتباط رشته اي read-write استفاده مي شود. تغيير اين پيش فرض ها پيش از اينكه دستگاه روي شبكه قرار گيرد، مهم است. زمانيكه يك عامل SNMP را نصب مي كنيد،‌ مقصد رشته ي آن را تنظيم مي كنيد از آن پس هر رشته اي كه آن عامل توليد مي كند، به اين آدرس فرستاده مي شود.
در اين بخش مثالي از كاركرد SNMP در شبكه را به منظور درك بهتر بيان مي كنيم. تصور كنيد شبكه اي از 100 نوع ماشين داريم كه سيستم عامل هاي مختلفي روي آن اجرا مي شوند. برخي از ماشين ها file server هستند، تعداد كمي print server مي باشند. يكي ديگر نرم افزاري اجرا مي كند كه به شرح معاملات كارت اعتباري رسيدگي مي كند و بقيه كارهاي پرسنلي انجام مي دهند. علاوه بر اين چندين سوئيچ و روتر به كاركرد شبكه كمك مي كند. يك مدار T1شركت را به اينترنت وصل مي كند و يك ارتباط خصوصي براي سيستم تاييد كارت اعتباري اجرا مي شود. اگر file server در ساعات غير كاري خراب شود، مشكلات زيادي را به دنبال خواهد داشت. اگر مشكل سخت افزاري باشد، مشكل به راحتي رفع خواهد شد. اما هزاران دلار از فروش شركت از دست خواهد رفت. همچنين اگر مدارT1 در اينترنت از كار بيفتد، مقدار زيادي از درآمد حاصل از فروش سايت شركت را تحت تاثير قرار مي دهد. اينجاست كه SNMP مي‌تواند به ما حتي در ايام تعطيل كمك كند، بدون اينكه نياز به نيروي انساني باشد. اين پروتكل امكان چك كردن شبكه را فراهم مي كند. به طور مثال زمانيكه افزايش تعداد بسته هاي بد و ناجور كه به يكي از روترها مي رود، منجر به از كار افتادن روتر مربوطه شوند، SNMP گزارش مي دهد و مي توان قبل از، ازكار افتادن روتر مربوطه، نسبت به رفع مشكل اقدام كرد.

VoIP چيست و چگونه كار می كند؟

مقدمه

روش هاي برقراري ارتباط تلفني در حال تغيير است. امروزه براي برقراري ارتباط تلفني راه دور اغلب از تكنولوژيي به نام VoIP استفاده مي شود. اگر تاكنون چيزي راجع VoIP نشنيده ايد، خواندن اين مقاله نظر شما را درباره اين كه ارتباطات تلفني راه دور چگونه انجام مي شود و آينده ارتباطات تلفني چه خواهد بود، تغيير مي دهد. VoIP يك روش براي تبديل سيگنال هاي آنالوگ صوت به داده هاي ديجيتال است كه از طريق اينترنت منتقل مي شوند.
ممكن است از خود بپرسيد كه اين امر چگونه مي تواند مفيد واقع شود. خوب، كافي است چند ثانيه راجع به آن فكر كنيد. اگر تبديل سيگنال هاي آنالوگ به داده هاي ديجيتال ممكن باشد، VoIP مي تواند يك ارتباط اينترنت استاندارد را به يك روش مجازاً رايگان براي برقراي ارتباطات تلفني در هر جاي دنيا تبديل كند. فقط كافي است هزينه ISP را بپردازيد. اين امر شما را قادر مي كند كه شركت هاي تلفني را به طور كامل كنار بگذاريد.
VoIP قابليت اين را دارد كه روش كار سيستم هاي تلفني را كاملاً متحول كند. شركت هاي زيادي هستند كه سرويس VoIP ارئه مي دهند و پيوسته هم در حال افزايش هستند.
در حال حاضر شركت هاي مخابراتي پيشگام در دنيا، پس از وقوف به امكانات بي پايان اين تكنولوژي جديد، در حال تأسيس مراكز VoIP در سراسر دنيا هستند و فروش سيستم هاي تلفن VoIP روز به روز در حال گسترش است.

نحوه برقراري ارتباط

با سيستم هاي VoIP به يكي از سه روش زير مي توان ارتباط تلفني برقرار كرد:

1. (ATA (gateway

ساده ترين روش برقراري ارتباط VoIP با استفاده از (ATA(Analog Telephone Adaptor ها كه gateway هم ناميده مي شوند، مي باشد. اين ابزارها اين امكان را به شما مي دهند كه از تلفن هاي آنالوگ استاندارد فعلي تان استفاده كنيد(اگر هنوز از تلفن هاي آنالوگ استفاده مي كنيد). به آساني مي توانيد handset استانداردتان را به ATA متصل كنيد، سپس ATA را به كامپيوتر يا ارتباط اينترنت تان وصل كنيد. با اين كار قادر به برقراري ارتباط VoIP خواهيد بود. ATA سيگنال آنالوگ را از تلفن استاندارد شما مي گيرد و آن را به سيگنال ديجيتال آماده براي انتقال در بستر اينترنت تبديل مي كند. همراه برخي ATAها يك نرم افزار هست كه روي كامپيوتر load مي شود و شما را قادر مي سازد كه آن را براي VoIP با دقت پيكربندي كنيد.

2. IP Phones

اين handsetها كاملاً شبيه handsetهاي استاندارد معمولي است. داراي يك كانكتور RJ 45 Ethernet به جاي كانكتورهاي استاندارد RJ 11 هستند. اين تلفن ها تمام نرم افزارها و سخت افزارهاي لازم براي برقراري ارتباطات VoIP را به صورت built-in دارند. مستقيمأ به روتر شما وصل مي شوند و يك ورودي سريع و مقرون به صرفه به دنياي VoIP فراهم مي كنند.

3. كامپيوتر به كامپيوتر

اين روش آسان ترين روش استفاده از تكنولوژي VoIP است. شركت هاي زيادي هستند كه نرم افزارهاي مقرون به صرفه اي ارائه مي دهند كه مي توانيد براي اين نوع VoIP از آن ها استفاده كنيد. معمولاً تنها مبلغي كه بايد پرداخت كنيد فقط هزينه ماهانه ISP است. تمام آن چه كه نياز داريد يك ميكروفون،بلندگو، يك كارت صداي مناسب و يك ارتباط اينترنت با سرعت مناسب است.
شركت هاي تلفني بزرگ امروزه با استفاده از VoIP هزاران تماس تلفني راه دور را از طريق يك circuit Switch به درون يك IP gateway مسيردهي مي كنند. اين داده ها در طرف ديگر توسط يك gateway دريافت شده و سپس با يك circuit switch محلي ديگر مسيردهي مي شود. هر روزه شركت هاي بيش تري سيستم هاي تلفني VoIP را نصب مي كنند و تكنولوژي VoIP در حال رشد است.

مزاياي VoIP

از آن جايي كه با استفاده از VoIP شما از هر جايي كه به پهناي باند مناسب دسترسي داشته باشيد، مي توانيد ارتباط برقرار كنيد، كاربران مي توانند هنگام مسافرت ATAها يا IP Phoneهايشان را همراه داشته باشند و به تمام خدماتي كه تلفن خانگي شان ارائه مي دهد دسترسي داشته باشند.
برخي افراد از يك softphone براي دسترسي به سرويس VoIPشان استفاده مي كنند. يك softphone يك نرم افزار ويژه است كه سرويس VoIP را به كامپيوتر يا Laptop شما load مي كند. اين برنامه ها اين امكان را به شما مي دهد كه از طريق laptop تان از هرجاي دنيا كه به يك ارتباط با پهناي باند مناسب دسترسي داشته باشيد ارتباط تلفني برقرار كنيد.
اغلب شركت هاي تلفني سنتي هزينه سرويس هاي اضافي را در صورت حساب شما مي گنجانند. در حالي كه اگر از سرويس دهنده هاي VoIP استفاده كنيد، اين سرويس ها استاندارد به حساب مي آيد. سرويس هايي مثل:
* Caller ID
* Call Waiting
* Call Transfer
* Repeat Dialing
* Return Call
* Three-way Dialing
بعضي از سرويس دهندگان VoIP مزاياي بيش تري در مورد فيلتر كردن تماس هاي تلفني ارائه مي دهند. اين قابليت هاي اضافي به شما اين امكان را مي دهد كه در مورد چگونگي انتقال تماس هاي تلفني بر اساس اطلاعات Caller ID تصميم گيري نمائيد. اين قابليت ها به شما امكان انجام كارهاي زير را مي دهد:
1. انتقال تماس تلفني به يك شماره تلفن خاص (Forwarding)
2. ارسال مستقيم تماس به Voicemail
3. ارسال پيغام اشغال بودن مشترك به تماس گيرنده
4. امكان سرويس در دسترس نبودن مشترك
بسياري از سرويس هاي VoIP امكان بررسي Voicemail شما را از طريق اينترنت و يا توسط فايل پيوست نامه الكترونيكي كه به كامپيوتر يا PDA شما ارسال شده است را مي دهد. در هنگام تهيه سرويس VoIP از سيستم تلفن و سرويس دهنده VoIP در مورد قابليت هاي آن ها و هزينه خدمات سوال كنيد.
براي مديران شبكه، سيستم تلفن VoIP به اين معني است كه به جاي دو شبكه تنها با يك شبكه روبرو هستند. جابجايي سيستم VoIP نيز به آساني صورت مي گيرد. اين بدين دليل است كه اكثر سيستم هاي تلفن مورد استفاده در شبكه VoIP داراي رابط Web بوده و به راحتي توسط مدير شبكه قابل مديريت هستند. پروسه (MAC(Move, Add, Change به راحتي قابل انجام خواهد شد و لازم نيست براي هر بار انجام MAC با سرويس دهنده تان تماس بگيريد. تمام اين ها به معناي هزينه كم تر براي سازمان شما مي باشد.
يكي ديگر از منافعي كه براي شركت هاي داراي VoIP مي تواند وجود داشته باشد اين است كه شعب سازمان ها مي توانند در سرتاسر دنيا پراكنده شده باشند و نيازي به مجتمع بودن آن ها نيست.

انتخاب يك سيستم تلفن VoIP

اگر شما تصميم به پياده سازي سيستم VoIP در سازمان خود داريد، ابتدا مشخص كنيد كه كدام یك از تجهيزات تلفني فعلي تان را مي توانيد حفظ كنيد. بدين ترتيب مي توانيد به ميزان زيادي در هزينه ها صرفه جويي كنيد. بسياري از سيستم هاي تلفن ديجيتال با افزودن كم ترين سخت افزار و به روزرساني نرم افزار داراي قابليت آدرس دهي مي شوند.
علاوه بر اين شما بايد مطمئن باشيد كه تمامي دستگاه هاي مورد استفاده شما مانند فكس، پردازشگر كارت اعتباري، سيستم هاي امنيتي و ... مي توانند به صورت يكپارچه به سيستم تلفن VoIP شما متصل شود.
در آخر توصيه مي شود كه هيچ گاه سعي نكنيد با خريدن تلفن هاي VoIP دست دوم در هزينه ها صرفه جويي كنيد. به خاطر داشته باشيد كه VoIP يك تكنولوژي جديد بوده و حتي ممكن است تجهيزات مربوط به يك سال قبل هم از رده خارج شده باشند. هم چنين هزينه نصب چه تلفن شما نو باشد چه دست دوم تفاوتي نمي كند، و حتي ممكن است در صورت استفاده از تلفن هاي دست دوم مجبور شويد هزينه خدمات بيشتري بپردازيد.
منبع:http://chaparel.net

آشنایی با اصطلاحات کاربردی شبکه

آشنایی با اصطلاحات کاربردی شبکه

	LAN ها داده هایشان را پیش از ارسال به واحدهای کوچک و مجزایی به نام بسته-Packetتبدیل میکنند. فناوری مشابهی نیز وجود دارد که تبادل سلولی نامیده می شود (Cel switching) و تفاوت آن با تبادل بسته ای فقط در این است که سلولها اندازه ثابتی دارند و متحدالشکل هستند در حالی که اندازه بسته ها متغیر است.

LAN ها داده هایشان را پیش از ارسال به واحدهای کوچک و مجزایی به نام بسته-Packetتبدیل میکنند. فناوری مشابهی نیز وجود دارد که تبادل سلولی نامیده می شود (Cel switching) و تفاوت آن با تبادل بسته ای فقط در این است که سلولها اندازه ثابتی دارند و متحدالشکل هستند در حالی که اندازه بسته ها متغیر است.

● یک شبکه Base Band با تبادل بسته‌ای است.

تبادل بسته ای (Packet switching) در مقابل تبادل مداری (Circuit switching)

LAN ها داده هایشان را پیش از ارسال به واحدهای کوچک و مجزایی به نام بسته-Packetتبدیل میکنند. فناوری مشابهی نیز وجود دارد که تبادل سلولی نامیده می شود (Cel switching) و تفاوت آن با تبادل بسته ای فقط در این است که سلولها اندازه ثابتی دارند و متحدالشکل هستند در حالی که اندازه بسته ها متغیر است. بیشتر فناوریهای LAN از جمله Ethernet ، Token Ring ، FDDI (Fiber Distributed Data Interface) از تبادل بسته ای استفاده میکنند. تنها پروتکل تبادل سلولی LAN که از آن استفاده میشود / مد انتقال ناهمگام – ATM (Asynchronous Transfer Mode) / است.نقطه مقابل تبادل ، بسته ای ، تبادل مداری -switching circuit - است که در آن یک سیستم برای ارسال داده یک کانال ارتباطی اختصاصی را به سوی سیستم دیگر می گشاید . تبادل مداری برای انواع خاصی از فناوری های wan از جملهISDN(Intergrated Servies Digital Network) ) به کار میرود . سیستم تلفن که برای مکالمه بین دو نفر یک مدار اختصاص بر قرار می کند مثالی جزئی از یک شبکه با تبادل مداری است .

● کنترل دستیابی به رسانه(MAC( Media Access Control

برای مدیریت دستیابی هر سیستم به شبکه و جلوگیری از تداخل داده ،‌مکانیزم خاصی بنام MAC اعمال می شود که بخش اساسی همه پروتکل های هر شبکه LAN است. دو مکانیزم MAC رایج عبارتند از CSMA / CD که در شبکه های LAN اترنت استفاده می شود و Token Passing که توسط Token Ring و FDDI بکار می رود.

● ‏نقش عملیاتی کارت شبکه (NIC) روی LAN

▪ انتقال داده:داده های موجود در حافظه کامپیوتر از طریق Bus سیستم ( شکاف PCI ) به NIC ( کارت شبکه ) منتقل می شوند

▪ بافر کردن داده:از آنجا که نرخ پردازش داده در CPU و نرخ ارسال آن به شبکه یکسان نیست ، NIC بافرهای حافظه ای دارد که داده ها را در آن ذخیره کرده تا بتواند کل یک فریم را به یکباره پردازش و ارسال نماید.

▪ ساختن فریم:NIC ، داده هایی را که توسط پروتکل لایه شبکه ، بسته بندی شده اند در یک فریم کپسوله می کند.

▪ کنترل دستیابی به رسانه ( MAC ) :با استفاده از یک مکانیزم کنترل دسیابی به رسانه – MAC مسؤول مدیریت دستیابی هر سیستم به شبکه وجلوگیری از تداخل داده است.

▪ تبدیل موازی / سری : Bus سیستم ( از طریق شکاف PCI ) داده ها را بطور موازی ( هر بار ۱۶ یا ۳۲ بیت ) ارسال می کند ، در حالی که NIC داده ها را بصورت سری از شبکه می گیرد یا روی شبکه ارسال میکند. در واقع NIC با ذخیره داده ها روی حافظه بافر خود ، آنها را بصورت سری یا موازی ارسال میکند.

▪ کد کذاری / رمز گشایی داده :داده ها ی ارسالی یا دریافتی از شبکه باید به ترتیب کد کذاری یا کد گشایی شوند. این فرایند مربوط به لایه فیزیکی است که توسط NIC پیاده سازی می شود. روش کد گذاری بر اساس پروتکل لایه پیوند داده مشخص می شود. در اترنت از روش کد گذاری منچستر و در TokenRing از روش کد گذاری منچستر تفاضلی استفاده می شود.

● آدرس دهی

▪ آدرس دهی در یک شبکه از دو طریق صورت می‌گیرد. هر کارت شبکه (NIC) که روی هر سیستم LAN نصب شده آدرسی دارد که در کارخانه بصورت سخت افزاری در آن حک شده و آدرس MAC (یا آدرس سخت افزاری) نامیده می شود و موجب شناسایی منحصر بفرد کارت در بین بقیه کارت ها میشود. علاوه بر آدرس MAC هر سیستم یک آدرسIP منحصر بفرد دارد که به آن اختصاص داده می شود.

▪ رابط شبکه – Network Interface

در واقع یک کارت رابط شبکه NICاست که وظیفه آن فرستادن داده ها به LAN و دریافت داده ها از LAN است.این کارت ها عموما دارای سه نوع درگاه AUI و RJ-۴۵ و BNC هستند. کارت های شبکه ای که بصورت Onboard ارائه می شوند عمدتا تنها درگاه RJ-۴۵ دارند.

▪ هاب- HUB

محل اتصال سیمهای کارت شبکه (NIC) است و امروزه در بیشتر شبکه ها مورد استفاده قرار میگیرد ، هرچند کاربرد آن اختیاری است و می توان با استفاده از کابل هم محور کامپیوتر ها را بصورت زنجیر به یکدیگر متصل نمود. هاب ها معمولا دارای ۲ تا ۴۸ درگاه می باشند. بیشتر این درگاه ها امکان اتصال کابلهای جفت تابیده را می دهند ،‌ یعنی از نوع RJ-۴۵ هستند ، هر چند برخی هاب ها یک یا چند درگاه از نوع AUI یا BNC نیز دارند. معمولا در یک هاب هر درگاه دارای یک LED-چراغ چشمک زن- است که وضعیت کاری آن درگاه را نشان می دهد. اکثر هاب ها دگمه ای بنام Uplink دارند که یکی از پورت ها را از حالت اتصال عادی به اتصال متقاطع تبدیل کرده تا از طریق یک کابل امکان اتصال به یک هاب دیگر برقرار شود.

▪ تکرار کننده – Repeater

با تقویت سیگنال مسیر LAN را افزایش میدهد ،‌اما موجب ارتباط کاری دو شبکه نمیشود

▪ پل – Bridge

مانند تکرار کننده عمل تقویت را انجام میدهد. بسته هایی که به یک طرف پل وارد میشوند تنها در صورتی به طرف دیگر انتشار می یابند که آدرس مقصد آنها در طرف دیگر پل قرار دارند.

▪ سویچ – Switch

سویچ مانند هاب یک تکرار کننده چند درگاهی است ، اما بجای آنکه صرفا بصورت الکتریکی عمل کند ، آدرس مقصد هر بسته ورودی را می خواند و آن بسته را فقط از درگاهی بیرون می فرستد که کابل مقصد به آن متصل است. - سویچ ( Switch ) کل رفتامد LAN را کاهش می دهد و کارایی شبکه را افزایش می دهد. - به یک هاب امکان می دهد با سرعتی نظیر ۱۰Mbps و به هاب دیگر امکان می دهد با سرعت ۱۰۰Mbps کارکنند. - این فعالیتها را گاهی پل سازی نیز می گویند و بدین علت سویچ گاهی پل نیز نامیده می شود.

▪ مسیر یاب –Router

وسیله ای است که دو LAN حتی با توپولوژی مختلف را به هم وصل میکند و مانند پل فقط سیستم هایی را که مقصدشان قطعه وصل شده است ، از خود عبور می دهد. مسیر یاب ها پیامها را در میان زیر شبکه های یک شبکه کامپیوتری مسیر یابی می کنند. مثلا Router را میتوان به LAN شرکتی که دارای یک Web Server است متصل نمود. Router مزبور نیز با یک خط به اینترنت وصل می شود.

اپرا مینی در صدر نرم‌افزارهای موبایل

اپرا مینی مرورگر وب شرکت اپرا برای تلفن‌های همراه است که با فرمت جاوا بر روی بیشتر سیستم عامل‌های موبایل قابل نصب و استفاده است، این مرورگر با تکیه بر سادگی و سرعت مناسب خود، حالا در صدر نرم‌افزار دانلود شده برای سیستم‌های موبایل قرار گرفته است و این در حالی است که این مرورگر قبل از این به عنوان محبوبترین مرورگر وب بر روی سیستم‌های موبایل شناخته می‌شد.

ادامه نوشته

Google Scholar

Google Scholar اين توانايي را به شما مي دهد که search کامل آکادميک و علمي در سرتاسر دنياي وب انجام دهيد.وقتي که کلمه اي را search مي کنيد، نتايج آن بر اساس پاسخ به سؤال شما اولويت بندي مي کند که اين اولويت بندي نيز براساس ناشر، مؤلف و full text مي باشد.همچنين به طور اتوماتيک به شما نشان مي دهد که هر مقاله در چند مقاله ديگر به عنوان مرجع استفاده شده است(cite)، حتي اگر آن مقالات online نباشند، در صورتيکه اين امکان فقط در نشريه هاي offline و کتابها قابل دسترسي است.

ادامه نوشته

فن آوری RFID

RFID

Radio Frequency Identification

شاید بتوان گفت فناوری RFID (تعیین هویت با فرکانس رادیویی)از اولین کاربردهای امواج رادیویی بوده است.

در حالت کلی RFID تعیین هویت با فرکانس رادیویی به این معنی است که یک شی یا شخصی را با استفاده از ارسال فرکانس رادیویی تعیین هویت کنیم. این تکنولوژی می تواند برای تعیین هویت، پیگیری، مرتب کردن، پیدا کردن بخش های متنوع و وسیعی از اشیا بکار رود.و در شکل های متعدید مانند کارت هوشمند، تگ ها، برچسب ها ساعتها، و حتی وسایل کمکی در تلفن همراه به چشم می خورد. فرکانس ارتباطی مورد استفاده بستگی به وسعت کاربرد دارد.

کاربردهای RFID:
امروزه کاربردهای RFID در جای جای زندگی دیده می شود. هم در زندگی روزمره مردم و هم در صنعت. کاربردهای بسیاری را می توان برای آن برشمرد که البته روز به روز در حال پیشرفت و گسترش است. به طور ساده می توان گفت RFID در هر جایی که مفهومی به عنوان شناسایی مطرح باشد اعم از شناسایی انسانها، حیوانات و کالاها می تواند به کار رود. بطور مثال کالاهایی که در یک انبار قرار دارند. با نصب تگ های RFID روی آنها، مشخصات کالا را اعم از نوع، کارخانه تولید، تاریخ تولید، تاریخ انقضا(برای کالاهای تاریخ مصرف دار)، وزن و ... قرار داد و نیز ورود و خروج کالا را کنترل کرد. در ادامه چند مورد از کاربردهای RFID که بسیار متداول شده و اکنون در سطح جهان بطور معمول بهره برداری می شود خواهد آمد: 1- گذرنامه 2- پرداخت هزینه حمل و نقل 3- ردیابی کالاها 4- خودرو 5- نصب روی انسان 6- کتابخانه و ...

ادامه نوشته

منازعات سایبرنتیک

تحولات شگرفى در جمع آورى، ذخیره سازى، پردازش، انتقال و ارائه اطلاعات و همینطور سازمان هایى كه از افزایش اطلاعات منتفع است ، در حال رخ دادن است. اطلاعات در حال تبدیل شدن به یك منبع استراتژیك است و مى تواند خود را به عنوان یك عنصر بانفوذ و ارزشمند در عصر فراصنعتى، همانند نقش سرمایه و كار در عصر صنعتى، مطرح كند.

انقلاب اطلاعات در حال به چالش كشیدن طراحى سازمان هاى زیادى است. این انقلاب، سلسله مراتب سازمان هایى كه به صورت متعارف طراحى شده اند را از هم مى پاشد و به مرور زمان از بین مى برد. انقلاب اطلاعات اغلب قدرت را به نفع بازیگران كوچك تر و ضعیف تر اشاعه و توزیع مجدد مى كند. این انقلاب از مرزهاى فعلى مسئولیت ها عبور مى كند و مرزهاى جدیدى براى این مسئولیت ها ترسیم مى كند و عموماً سیستم هاى بسته را مجبور به باز شدن مى كند. انقلاب اطلاعات مى تواند موجب تغییر جهت در چگونگى كشمكش بین جوامع و  چگونگى برپایى جنگ توسط نیروها شود.

 

جنگ اطلاعاتى یك اصطلاح نسبتاً جدید است كه در سال هاى گذشته به واژه نامه اصطلاحات نظامى وارد شده است. البته مفهوم استفاده از اطلاعات در جنگ قدمتى طولانى دارد. ظهور اصطلاح جنگ اطلاعاتى و اهمیت روزافزون آن با انقلاب اطلاعات ارتباط مستقیم دارد. باور همگانى براین است كه چنین انقلابى آنقدر قدرتمند و دامنه تأثیر آن آنقدر گسترده است كه مى تواند بعد جدیدى در جنگ یا اصلاً سبك جدیدى از جنگ را تعریف كند.

ادامه نوشته

اسلایدهای درس مبانی فناوری اطلاعات

برای دانلود اسلایدهای درس مبانی فناوری اطلاعات روی ادامه مطلب کلیک کنید.

ادامه نوشته

پويش پورت ها

پويش پورت ها 

پويش يک پورت فرآيندی است که مهاجمان با استفاده از آن قادر به تشخيص وضعيت يک پورت بر روی يک سيستم و يا شبکه می باشند . مهاحمان با استفاده از ابزارهای متفاوت ، اقدام به ارسال داده به پورت های TCP و UDP نموده و با توجه به پاسخ دريافتی قادر به تشخيص اين موضوع خواهند بود که کدام پورت ها در حال استفاده بوده و از کدام پورت ها استفاده نمی گردد و اصطلاحا" آنان باز می باشند . مهاجمان در ادامه و بر اساس اطلاعات دريافتی ، بر روی پورت های باز متمرکز شده و حملات خود را بر اساس آنان سازماندهی می نمايند . عملکرد مهاجمان در اين رابطه مشابه سارقانی است که به منظور نيل به اهداف مخرب خود ( سرقت ) ، درابتدا وضعيت درب ها و پنجره های منازل را بررسی نموده تا پس از آگاهی از وضعيت آنان ( باز بودن و يا قفل بودن ) ، سرقت خود را برنامه ريزی نمايند.
Transmission Control Protocol) TCP ) و ( UDP ( User Datagram Protocol ، دو پروتکل مهم TCP/IP می باشند . هر يک از پروتکل های فوق می توانند دارای شماره پورتی بين صفر تا 65،535 باشند . بنابراين ما دارای بيش از 65،000 درب می باشيم که می بايست در رابطه با باز بودن و يا بستن هر يک از آنان تعيين تکليف نمود ( شبکه ای با بيش از 65،000 درب! ) . از 1024 پورت اول TCP به منظور ارائه سرويس های استانداردی نظير FTP,HTTP,SMTP و DNS استفاده می گردد . ( پورت های خوش نام ) . به برخی از پورت های بالای 1023 نيز سرويس های شناخته شده ای نسبت داده شده است ، ولی اغلب اين پورت ها به منظور استفاده توسط يک برنامه در دسترس می باشند .

ادامه نوشته

راز مرگ نرم‌افزارها

 

معمولاً وقتی سازمان یا شركتی نرم‌افزاری را سفارش می‌دهد، هیچ‌گاه به این موضوع فكر نمی‌كند كه ممكن است قبل از تحویل گرفتن آن، نرم‌افزار او بمیرد و از آن محصول نتواند استفاده كند. یا اگر نرم‌افزار را سالم تحویل بگیرد باز هم به این موضوع فكر نمی‌كند كه این نرم‌افزار روزی می‌میرد.

سازمان‌های بزرگ هزینه‌های قابل‌توجهی را صرف خرید تجهیزات IT از سخت‌افزار گرفته تا نرم‌افزار و تجهیزات شبكه‌ای می‌كنند و نكته قابل توجه این‌كه بیشترین درصد خرابی و مشكلات از آن نرم‌افزار است، اما به راستی چرا این‌گونه است؟ چرا در اكثر پروژه‌های نرم‌افزاری كشورمان این مشكل دیده می‌شود؟ تجربه شخصی من (بعنوان برنامه‌نویس) برای پاسخ دادن به این سؤالا‌ت، عدم توجه به هشت نكته مهم را دخیل می‌داند:

1- یكی از مشكلات پروژه‌های نرم‌افزاری نداشتن برنامه كاری یا داشتن برنامه زمان‌بندی غیرحقیقی است. به عنوان مثال، در حالی كه نظر كارشناسی این است كه مدت زمان اتمام پروژه با توجه به اجزای آن چهار ماه طول خواهد كشید، شما به عنوان مدیر پروژه نرم‌افزاری نباید قول بدهید كه پروژه دو ماه دیگر به اتمام می‌رسد. این كار باعث خواهد شد به دلیل كمبود وقت كیفیت نرم‌افزار كم شود.

2- به‌كارگیری نرم‌افزاری كه كیفیت پایینی داشته باشد حتماً با شكست روبه‌رو می‌شود. تصور كنید كه روی اجزای سیستم‌های نرم‌افزاری آزمایش كاملی صورت نگیرد و از روش‌های آزمایش مكرر در هنگام برنامه‌نویسی استفاده نشود. اگر نیازهای كاربران (نه به صورت كامل بلكه جزئی) تغییر كند سیستم دیگر نمی‌تواند قابل استفاده باشد.

3- نباید فكر كنیم اتفاق خارق‌العاده‌ای رخ می‌دهد و كاربران سیستم همان‌گونه كه ما به آن‌ها می‌گوییم، با سیستم رفتار می‌كنند. شاید ورود اطلاعات زیاد و رفتارهای مختلف كاربران در سیستم تأثیر داشته باشد و باعث شود نتیجه خوبی از پروژه نگیریم.

4- اگر چه تغییر كلی نیازهای كاربران پروژه نرم‌افزاری را با مشكل روبه‌رو می‌كند، اما باور كنید كه كاربران نیازهای جدیدی خواهند داشت. بهتر است در پروژه‌های نرم‌افزاری از روش‌های آبشاری قدیمی استفاده نكنیم و از روش‌های نوین مانند test driven development بهره بگیریم.

 

ادامه نوشته

آشنایی با مهندسی IT

 

فنّاوری اطلاعات یک مولفه‌ی حیاتی زندگی مدرن است. امروزه در جوامع پیشرفته، فنّاوری اطلاعات شاهرگ بیشتر سازمان‌ها و مراکز تجاری محسوب می‌شود و برای ارتباطاتی که جامعه‌ی مدرن را پشتیبانی می‌کند نقش اساسی دارد. بطور مداوم کاربردهای جدیدی برای فنّاوری اطلاعات ایجاد می‌شود و کاربردهای مختلفی به هم پیوند می‌خورند که یک محیط پیچیده‌ی محاسباتی را تشکیل دهند.
دوره‌ی کارشناسی فنّاوری اطلاعات طوری طراحی شده که با یک برنامه‌ی میان‌رشته‌ای، پلی بین علوم و مهندسی کامپیوتر، مهندسی الکترونیک و علوم مرتبط با دانش انسان باشد. تاکید آن بر فنّاوری اطلاعات و سیستم‌های کامپیوتری مبتنی بر دانش و همین‌طور کاربردها، برنامه‌سازی و شبکه‌های کامپیوتری در یک دوره به سرعت در حال پیشرفت تکنولوژیکی است. دروس اختیاری این دوره طوری برای دانشجویان برنامه‌ریزی شده است که مهارت‌های لازم در کاربردهای ویژه این حوزه را کسب نمایند.

 مهندسی فناوری اطلاعات چیست؟

ادامه نوشته